"نخاله" میگه: "پس چرا دست رو دست گذاشتی نشستی!؟"... میگم "یعنی چی!؟" ... اوه! ببخشید!... قصد بی ادبی  نداشتم! "نخاله" اسم دوستمه!... یه دوست جون جونی! که قراره تو این راه! همراهم باشه... همراه! و احتمالا هم آه! حالا بعد ها بیشتر باهاش اشنا میشین! میگه "دو خط نوشتی خسته شدی!؟... واقعا باید یه خسته نباشی پر و پیمون بهت گفت با این وبلاگ نویسیت!" میگم "خب تو بگو چه کنم؟ نمیدونم از کجا شروع کنم!" میگه "شروع باز چیه؟ پس این دم و دستگاه که راه انداختی چیه! شروع نیست؟... بشین بنویس! ببنیم چی میخوای بگی! یه ملتو معطل خودت کردی... این همه اتفاقات ریز و درشت داره میفته و میگذره بعد تو نشستی و داری استخاره میکنی؟... میخوام حرمتتو نگه دارم وگه نه تا حالا صد بار خودم مطلب داده بودم!..." حرفشو قطع میکنم میگم "خب بسه فهمیدم..." می پرسه "چی رو" میگم "کمی ساکت باش! چقدر حرف میزنی تو نخاله!" ... میگه "فحش دادی؟" میگم"نه بابا! فحش چیه اسمتو گفتم" میگه "ولی یه جوری گفتی ها..." میگم "نه عزیزم! هیچ جوری نگفتم ... حالا اجازه میدی ببینم چه خاکی باید تو سرم بکنم؟!!!"  نخاله ساکت میشه و میره اما غرولندهاشو میشنوم که زیر لب میگه "خوب صحبت نمیکنی دیگه حرمت نگه نمیداری..."

آه!... چقدر برداشتن قدم های اول سخته!؟ با اینکه چند روزی میشه که این صفحه آماده شده، و مطالب متنوعی تو ذهن برای نوشتن دارم؛ اما یه نگرانی کوچیک! باعث شده کمی تامل کنم. و اون هم اینکه به نظرم میاد اولین مطالب در ترسیم فضای وبلاگ تاثیر بسیار مهمی داره. به هر حال قرار ما اینجا بر اینه که در حیطه روابط و اداب اجتماعیمون و نحوه بودنمون! در تناسب با فرهنگ گرانمایه کشورمون به مسئله حرمت شکنی بپردازیم. اما امشب با خودم میگم مساله من اینجا انتخاب غافلگیرانه آقای دایی به مربی گری تیم ملی و حرمت شکنی و حرمت گذاری عجیب و غریبمون تو یه محدوده زمانی کم و نیمدونم رفتار انتخاباتی نماینده های مجلسمون و رد و تایید صلاحیت ادما و نمیدونم سفر تاریخی! اقای رئیس جمهور و حرف و حدیثهای مسایل اجتماعیمون و طرح ارتقاء امنیت اجتماعی و ... غم غربت فرهنگ و هنرمونه!و ووو... اما همین الان و تو همین لحظه یه جا و یه گوشه دیگری از این دنیا به نام غزه! تنها چیزی که حرمت نداره انگار خود انسانه! و جان و مال و ناموس یه عده! از پیر مردش گرفته تا زن و کودک و طفل شیرخوارش... حالا من چی باید بنویسم و به کی باید بنویسم! نمیدونم!...

آه!!!....

فعلا! یا حق!